ՍԿԻԶԲ ԱՐԽԻՎ ԽՈՐԱԳԻՐ
 
ԴՊԻՐ 40
ՄԱՍՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԶԱՐԳԱՑՈՒՄ

Ուսումնական բնագավառներ


დპირ 41

Gevorg Hakobyan
სწავლის და ტექნიკური ციფრული საშუალების შესახებ


Содержание 41-го номера журнала “Дпир”

Ашот Блеян
Новое вино- в новом бурдюке

Ашот Блеян
Несчастье нашей школьной системы - в ее закрытости.

Ashot Bleyan
The misfortune of our school system is its being closed

Геворг Акопян
Об обучении , учебе и о цифровых средствах

Gevorg Hakobyan
To learn, to teach, technical digital means

Ashot Bleyan
Not for students, but together with students

Ашот Блеян
Не для учеников, а с учениками.

აშოტ ბლეიანი
არის მედია, არის განათლება

აშოტ ბლეიანი
არა მოსწავლეებისთვის, არამედ მოსწავლეებთან

Ashot Bleyan
There is Media, there is Education

Ашот Блеян
Есть медиа - есть образование

Մեթոդական մշակումներ

Заруи Аракелян, Мари Габанян
Медиабиблиотека

Жанна Акопян
Планета Уверенность или в чем польза альтернативных медиаолимпиад?

Ուսումնական նյութեր

Ծիսական տոնացույց

ՄԱՆԿԱՎԱՐԺԱԿԱՆ ՄՈՏԵՑՈՒՄՆԵՐ

ՏԱՐԲԵՐ ԵՐԿՐՆԵՐԻ ԴՊՐՈՑՆԵՐԸ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԴՊՐՈՑՆԵՐԸ

Жанна Акопян
Что такое медиасамообразование?

Yura Ganjalyan
Media Public Education ... But Why Media?

ՓՈՔՐԵՐՆ ՈՒ ՄԵԾԵՐԸ (մանկավարժական ակումբ)

ԱՐՁԱԳԱՆՔ


Медиаиздательство
სწავლის და ტექნიკური ციფრული საშუალების შესახებ

ასეთი სტატიის დაწერის იდეა წარმოიშვა "მხითარ სებასტაცი" სასწავლო კომპლექსში მხატვრული სასამართლოში განხილული სარჩელის მოსმენის დროს. სასწავლო კომპლექსის მოსწავლეების ერთ ჯგუფს სარჩელი ჰქონდა წარმოადგენილი რეპეტირობის სისტემის წინააღმდეგ. სასამართლო მოსმენის შემდეგ მოსწავლეების და მასწავლეების გამოსვლის შემდეგ დავრწმუნდი, რომ არის ასეთი სტატიის საჭიროება. მართალია, არ ვფიქროფ რომ ბევრი რამე შეიცვლება, მაგრამ საკითხების შესახებ ჩემი აზრის გამოქვეყნის მოთხოვნა ვიგრძენი.სასამართლოს შეუძლია ეს სტატია განიხილოს როგორც მოწმობა. და ასე, რას ამბობენ მოსწავლეები, და რას აკეთებენ მასწავლებლები. მოსწავლეების დიდ ნაწილთან და მათ მშობლებთან მიმაგრებულია აზრი,რომ რეპეტირობის გარეშე შესაძლებელი არარის უნივერსიტეტში ჩარიცხვის გადალახვა. ამ საკითხში ისინი აბრალებენ თან სკოლის პროგრამას , და თან წიგნებს, და თან მისაღებ სისტემას, და მასწავლებელს, მაგრამ თავიანთ თავს არასოდეს.
ახლა გადავხედოთ საკლასო ოთახები. მე ბევრჯერ შეხვედრივარ მასწავლებლებს, რომლებსაც უთქვიათ: "აი თუ ჩემ საგანს სასწავლო გეგმით ერთი საათი მეტი მიეცათ,
ყველა საკითხი მოგვარებული იქნებოდა".დარწმუნებული ვარ, რომ თუ საათები ორჯერ მეტი ნიყოს არაფერი არ შეიცვლება.ეგეთი მასწავლებლები რჩებიან თავიანთ აზრზე, რომ მოსწავლე ვალდებულია მას, ვალდებული არიან გაკვეთილის საათებს. ხოლო რეალური სწავლა პერსონალური პროცესია. როდესაც ადამიანს მიღებული ინფორმაცია და ის რაც თვითონ იცის ცდილობს შეესაბამისოს ერთმანეთს. ამ პროცესზე დროს დახარჯული დრო და ძალისხმარება ყველაზე ეფექტურია, სანამ ასეთი სამუშაო მოსწავლეს შეუძლია შეასრულოს ძირითადად სკოლის შემდეგ. მშობლებს ჰგონიათ, თუ წიგნში დაწერილი ერთ ჯერ სხვასთან წაკითხვის შემდეგ მიახწევს წარმატებას. ამასობაში, წარმატების საიდუმლო დავალებების შესრულების მისწავლეების ცალკეული მუშაობაა. დარწმუნებული ვარ რომ მოსწავლე, რომელიც მიღწევს წარმატებიას რეპეტიტორის დახმარებით, შეუძლია მიაღწიოს წარმატებას დამოუკიდებლათ. მხოლოდ უნდა ჰქონდეს თავდაჯერილოლობა, პასუხისმგებლობის გრძნობა.
სრ-ის მთავრობის 2010წ. 8 აპრილის 439 გადაწყვეტილებით დაამტკიცა ზოგადსაგანმანათლებლოს სახელმწიფო სტანდარტებს. და მაგ საბუთების მეხუთე განყოფილებაა "საშუალო განათლების შინაარსი", სადაც წერია ”თითოული სასწავლო სფერო წარმოადგებს განათლების შინაარსს შემდეგი კომპონენტებს მეშვეობით ცოდნის სისტემა შესაძლებლობები და ცოდნა (შემეცნებითი, ლოგიკური, ლაპარაკის , ერთობლივი, შემოქმედებითი, დამოუკიდებელი საქმიანობა) ღირებულებითი სისტემისა "(14). პედაგოგების დიდი ნაწილი თავის და თავის გაკვეთილების საათებს ხედავენ ცოდნის სისტემაში, და შეუცვლელი როლს სთვლიან წიგნი. მაგრამ ჩვენ უკვე ვცხოვრობთ იმ პერიოდში, როდესაც ინტერნეტს საშუალებას გვაძლევს არა მხოლოდ სხვადასხვა წიგნების, არამედ სხვადასხვა კლასის მასწავლებლების ჩატარებული გაკვეთილების. კარგი წიგნი დიდი სტიმულია ახალგაზრდის თვის. სულ ახლახან ჩემი ჰობი გახდა მეცნიერების ბიოგრაფიის კითხვა (ზოგიერთი მათგანი თარგმნილია "დპირ" ჟურნალში), საინტერესოა როგორ გახდნენ მეცნიერები?
ამის შემდეგ, ისინი დაღრმავებულან ამ სფეროში და ბევრად წინ წასულან მათი სკოლის პროგრამებიდან.

და ეგ აკეთებდნენ რეპეტიტორის გარეშე. მაგალითად: ალბერტ ენშტეინი წერს "12 წლის სხვა სახის სასწაული ვიცხოვრე. ამის წყარო ყოფილა დონის ევკლიდესხზსური გეომეტრიის წიგნი ყოფილა, რომელიც ხელში ჩამივარდა სასწავლო წლის დასაწყისს", და შემდეგ აგრძელებს."12-16 წლის გავეცანი მათემატიკის ელემენტებს მათ შორის, დიფერენციალური და ინტეგრალური ანგარიში. უფრო მეტიც, მე ყოველთვის მხდებოდა ისეთი წიგნები, სადაც დიდი ყურადღება ჰქონდა გადახდილი ლოგიკურ სიმკაცრეს. მაგრამ სმის ნაცვლათ ყველგან კარგათ გამოყოფილი იყო მთავარი აზრი".ტექნიკური ციფრული საშუალებებს დიდ შესაძლებლობას გვაძლებენ ეგეთ წიგნების შეხვედრისთვის (ახლა ჩემ ელექტრონულ ბიბლიოთეკაში, რომელიც ყოველთვის ჩემთან არის) წიგნების რაოდენობა რამოდენიმეჯერ უფრო მეტია, ვიდრე წლების განმავლობაში (1969წ.) ჩემი შეგროვილი დაბეჭდილი ბიბლიოთეკა, და ისეთი წიგნები არის რომ სტუდენტობის დროს ვერ შეხვედრივარ).მასწავლებლის ამოცანებიდან პირველი ის უნდა იყოს, რომ ბავშვებს შეახვედრინოს ისეთ წიგნებთან ( რაც აკეთებდა ჩემმა მასწავლებელმა სამსონ დაღბაშიანმა). თუ ეს მოსწავლეს შეეძლოს მარტო ან მასწავლებლის დახმარებით გაკეთება. აბა დანარჩენი ძირითადათ კლასში გასაკეთი სამუშაოა მასწავლებლის დახმარებით. აქ არის, რომ მასწავლებლის და მოსწავლის ძირითადი ინსტრუმენტია ტექნიკური ციფრული საშულება, რადგან ეს ადვილია ხმარებისთვის,დიდია მათი შესაძლებლობები. ნახეთ "მხითარ საბასტაცი" სასწავლო კომპლექსის ორგანიზირებული "დიჯიტექ 2011" საერთაშორისო ჩვენებების მასალები, რომელიც დაამზადეს მოსწავლეებმა და მასწავლებლებმა. მთავარია, რომ ისწავლეს თავიანთი შექმნილი სოციალური ქსელებში დაყენება.უკვე არის მასალის შექმნის აზრი, იმედით, რომ ის იპოვის თავის ადრესანტს. რა შესაძვებლობას აძლევენ სოცილური ქსელები, ელექტრონული ფოსტას საკომუნიკაციო შესაძლებლობის და უნარების განვითარებისთვის. მოსწავლეს შეუძლია ცოცხალი რეჟიმით დაუკავშირდეს მსოფლიოს სხვადასხვა ადგილას მცხოვრები თავის თანატოლებს ან ერთი და იგივე ინტერესი მქონე ადამიანებთან. ჩვენ უფროსები გამოუცნობი მიზეზების გამო თავს ვაცივებთ ეს შესაძლებლობას და ამიტომ ჩვენ ხელს არ ვუწხობთ მათი გამოყენებას მოსწავლეების მხრივ. ხოლო მოსწავლეებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია შესაძლებლობები და უნარი, არ გადაიდგას ნაბიჯები შესახებ წევრის გადაწყვეტის დამახსოვრების, არამედ პროგრესიის საერთო ფორმულის ხსენება, რაც რამოდენიმე თვეში ის დაიივიწყებს ( 2010წ. შემოდგომის გან. სამ-ის მიერ სახელმწიფოს 10-ე კლასებში და 7-8-ე კლასებში საბუნებისმეტყველო საგნების შედეგების შემოწმება მაგას გვამტკიცებენ). თანამედროვე საგანმანათლებლო ლიტერატურაში მე ხშირად ვხვდები "ვისწავლოთ ასწავლოს" გამოთქმა. მაგრამ როგორ უნდა გააკეთება, ცოტანი იციან: აი, აქ ის არის, რომ კარგი მასწავლებელი განსხვავდება მასწავლებლიდან.

სკოლაში სასწავლო პროცესი უნდა იყოს "როგორ" მოხდეს. სკოლაში სასწავლო პროცესი უნდა იყოს "როგორ" მოხდეს. "პედაგოგი უნდა დაეხმაროს (მოსწავლეს)), მაგრამ არა ძალიან ბევრი და არც ისე ცოტა, ისე, რომ მოსწავლეს დარჩეს სამუშაოს ძირითადი ნაწილი წერს- ჯ.ფოიანი თავის "როგორ უნდა გადაწყვიტოს პრობლემა" წიგნში. ეს გონივრული განყოფილებაა, რომ ვერ განსაზღვრავენ მშობლები და პედაგოგები. უფრო კარგი ცოტა დახმარება, მოსწავლეს სირთულეებთან დატოვებით, ვიდრე ზედმეტად. ძალიან ბევრი დახმარება იწვევს აზრი ზარმაცობას უთანაშემწეობას, უნდობლობას საკუთარი ძალაუფლებისა, პასუხისმგებლობის გაცემის შეუძლებლობას .
უმცროს სკოლიდან დაწყებული განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიაქციონ შესაძლებლობებს და ცოდნას. ადამიანს შეუძლია ყოველთვის მიიღოს მას საჭირო ცოდნა. ჩვენ გვჯერა, რომ საუკეთესო საშუალება სწავლის ჩვენი გაგონილია. ხოლო მოთხოვნები ცხოვრების იცვლევა და ისინი იცვლება ისე სწრაფად, რომ რთულია იმის თქმა, რომ პირველი კლასელი ბოლო კლასებში რას ისწავლის. ხოლო შესაძლებლობები და უნარი ყოველთვის რჩება ადამიანთან. ჩვენ სწავლის დროს კარდი მოსწავლე იყო ის, ვინც წყნარათ იჯდა გაკვეთილების დროს, ყურადღებით უსმენდა მასწავლებელს, მერე კითხულობდა წიგნს, პასუხობდა გაკვეთილს, სახელმწიფო სტანდარტის ზოგადი განათლებას ხაზგასმულია ერთობლივი შესაძლებლობებს. სად უნდა მოიპოვოს მოსწავლე ეს უნარი, თუ არ გაკვეთილის დროს და კლასში. მასწავლებლები ჩივიან, რომ მოსწავლეები არ სწავლობენ ახლა, არ კითხულობენ, და ჩვენ კითხვაზე, თუ რატომ, ან მხოლოდ ის ფაქტი, რომ ჩვენ აღვნიშნოთ და წინ წავიდეთ. რას ვაკეთებთ, როგორ ვცდილობთ მათ თან სამუშაოს, გვისეირნია მოსწავლეებთან? გვილაპარაკია სკოლის გარეშე მათ ინტერესებზე,გვინახია მათი ენთუზიაზმი? ვინა არის უფრო დამნაშავე მოსწავლეები თუ ჩვენ მასწავლებლბი. მე არ მჯერა რომ მთელი თაობა ზარმაცია, არაეფექტური, პირიქით შემსწავლელები ბევრი არის და ეგ "სამედიინო ფაქტია" იტყოდა ოსტაპ ბენდერი. ჩვენ დიდებმა უნდა ვეძებოთ ჩვენი შეცდომები, ეფექტური გზები, რათა მოვიზიდოთ მოსწავლეებს,რომელიც გამოიწვევს შემდგომ სპეციალობსა. კარგად გადახედეთ ინტერნეტი, რამდენი მასალა არის , რომელიც არ გამოიყენება, რომელიც შეიძლება შეიქმნას მოსწავლეების ძალისხმარებით. ყოველ დღე, სანამ აპირებს დაძინებას, ვიფიქროთ, თუ როგორ დავეხმაროთ ამ კონკრეტულ მოსწავლეს.
დასკვნის სახით, შემიძლია ვთქვა.
რეპეტიროების საჭიროება არის გადამეტებული.

  •  თითოეული მოსწავლე, თუ დრო დახარჯვა თვითგანათლების მიღებაზე სწავლაში მიაღწევს მეტ შედეგებს.
  • მოსწავლეებთან ბავშვთა ასაკიდან, მშობლები და მასწავლებლები უნდა ყურადღება მიაქციონ შესაძლებლობების გაძლიერებასა და უნარების განვითარებას.
  • მავნეა ბავშვის ბევრი დახმარება.
  • ბავშვობიდან უნდა ჰქონდეს ვალდებულებები და ისწავლოს პასუხის მიცემა ჩადენილისთვის.
  • უფროსებმა უნდა გადახედონ, თუ რამდენათ შეგვიძლია ჩვენ სწავლა.
  • ციფრული საშუალებები დიდ შესაძლობებს ჰქმნიან სწავლის ეფექტურ ორგანიზირებისათვის.
  • ისინი სასწავლო პროცესში გამოყენების უფროსებისათვის წარმოადგენს პრიორიტეტულ ამოცანსა.
Բացվել է 255 անգամ
???????@Mail.ru ՍԿԻԶԲ | ԱՐԽԻՎ | ԽՈՐԱԳԻՐ | ԿԱՊ

© 2007-2010 «ՄԽԻԹԱՐ ՍԵԲԱՍՏԱՑԻ» ԿՐԹԱՀԱՄԱԼԻՐ